நம்மிடையே சான்றோர்க்கு மதிப்பில்லை,

தான்தோன்றித்தனமும் தற்குறித்தனமும்

தலைவிரித்து ஆடுகின்றன!

´ýÈøÄ, þÃñ¼øÄ, ÀÄáÚ ¾¨ÄӨȸû; ÀýëüÈ¡ñθû; Àøġ¢Ãõ ¿¢¸ú¸û! þôÀÊ ±òШ½§Â¡ ¾¨ÄӨȧ¾¡Úõ ¸ñÏìÌì ¸ñ½¡¸ì ¸ñ¼ À¢ýÉÕõ, ¸ÕòÐÅ¢Çì¸õ þøÄ¡¾ ¾Á¢úô¦À¡ÐÁì¸û - ¾¡ý ¡÷? ¾ý¨Éì ¦¸Îì¸ ¿¢¨ÉìÌõ «Åý ¡÷? ±ýÀ¨¾ «È¢Â Á¡ð¼¡Áø, ¾¡Ûõ «ÅÛõ ´ý§È ´Õŧà ±ýÚ ¾ôÀ¡¸ þóÐ - þó¾¢Âý ±ýÛõ Ò¾¢Â §À¡÷¨ÅìÌû (À¢Ã¢ðʺ¡÷ §À¡÷ò¾¢Å¢ð¼ போர்வை) விளங்காத்தனமாகப் ÒÌóÐ ¦¸¡ñÎûÇ §Å¨Ç¸Ç¢ø, ¾Á¢Æý ¾ý¨É «È¢Â ÅƢ¢øÄ¡Áø ÁȾ¢ÅÂôÀðடுத் §¾¡üÚ즸¡ñ§¼ þÕ츢ýÈ¡ý. எப்போதாவது எங்கேயாவது தன்னைத் தமிழன் என்று தெரியாத்தனமாகச் சொல்லிக்கொள்வதுண்டே தவிர, அஃது அவன் தெளிந்த நினைவாக இல்லை.

   ÁÂì¸õ ¦¾Ç¢Â¨ÅìÌõ ÁÕóÐ ±ó¾ ÅÊÅò¾¢ø ¾ÃôÀð¼¡Öíܼ ¾Á¢Æ÷¸û ¦¾Ç¢ó¾À¡Êø¨Ä; «§¾ §Å¨Ç¢ø ¾Á¢Æ þÉò¾¡Ã¢ý þÉÁ£ðÒô À½¢¸Ùõ ¿¢ýÈÀ¡Êø¨Ä. þÄ츢Âò¾¢ø ¾¢¨ºÁ¡üÈôÀðÎ; þÄ츽ò¾¢Öõ ¾¢¨ºÁ¡üÈôÀðÎŢ𼠯ñ¨Á¨Â - ÅÃÄ¡ü¨È áüÈ¡ñΠšâ¡¸ ±ÎòÐ ´ôÒ§¿¡ì¸¢É¡ø ´Æ¢Â, ±ó¾ì ¦¸¡õÀÛìÌõ þó¾ ¯ñ¨Á Å¢Çí¸§Å Å¢Çí¸¡Ð.

¾Á¢Æ¢ý ¾É¢ò¾ý¨Á - ¾É¢òÐ þÂíÌõ¾ý¨Á - àö¨Á - ¦º¡øÖó ¾¢È¨Á - ¸¼ø¦¸¡ñ¼ ¦¾ýÉ¡ðÊø ¦¾¡¼í¸ôÀÎõ ÅÃÄ¡üÚò ¦¾¡¼ì¸  - Óîºí¸ «¨ÁôÒ - ¾Á¢úÅÆ¢À¡ðΠӨȨÁ - ¾¢ÕìÌÈû ¦ºÂüÀ¡ðÎì ¸¼¨Á ... ±ýÚûÇ ´ýÚܼ À¡÷ôÀÉ÷ìÌô À¢Ê측Ð. பார்ப்பனரிடத்து மயங்கிக் கிடப்பவர்களுக்கும் பிடிக்கவே பிடிக்காது.

குமரிநாட்டு வரலாற்றறிவும், வாழ்வியல் மரபுணர்வும் மறைக்கப்பட்டுப் போனதால், அதன் வழிசார்ந்த மாண்பும் மதுகையும் மூவேந்தர் காலத்திற்குப் பிறகு அறவே சுவடு தெரியாமல் வீழ்ந்து காலவெளிக்குள் புதையுண்டுபோய்விட்டன. அரபிய – பாரசீக - துருக்க – முகலாயர்களாகிய அன்னிய நாட்டவர்கள் அவர்களின் வாயில் வந்தபடி அவர்களின் ஆட்சி எளிமைக்காக இட்டழைத்த þóÐ - þó¾¢Âý [ Hindu - Indian ] ±ýனும் புதிய பெயருக்குள்ளே புகுத்தப்பட்டதால் – புகுந்துகொண்டதால், அதாவது அடைக்கப்பட்டுவிட்டதால் இனமரபுப் ¦ÀÂ÷ வெள்ளையர் வரைந்துள்ள வரலாற்று ஏடுகளில் Á¡È¢ப்போய்விட்டது.

இது வடக்கத்தியர்க்குத்தான் மிக நல்ல வாய்ப்பாக மாறியிருக்கிறது. இந்தியன் என்ற பெயரில் தமிழர் முதல்தரக் குடிமக்களாக இல்லை. இந்தி மாந்தரே முதல்தரக் குடிகளாக ஆளுமைமிக்கவர்களாக அதிகாரம் படைத்தவர்களாகி இருக்கிறார்கள். தெற்கத்திய தமிழன், வடக்கத்திய இந்திக்காரனுக்கு (இந்தியனுக்கு) அடிமையாக்கப் பட்டுள்ளான் என்பதே நடப்பு நிலை. பிறமொழியாளர் கூட்டுறவு என்பது தமிழர்க்குச் சமதரத்தில் வரவில்லை; மாறாக அவர்களைப் பிறருக்கு அடிமைபுகுத்தும் தன்மையில்தான் வந்ருக்கிறது - வந்துகொண்டிருக்கிறது.

இனி எக்காலத்திலுமே, தமிழகத்துக்கு வெளியே உள்ள ஆரியமயமாகிவிட்ட கன்னடர், துளுவர், தெலுங்கர், மலையாளியர் ஆகிய திரவிடர்கள் ¬Ã¢Â -ºÁü¸¢Õ¾ ¬Ù¨¸ìÌì ¸£úப்படிந்து; அதற்குத் ¾¨ÄÅ½í¸¡¾ ±¾¨ÉÔõ ¬¾Ã¢ì¸ Á¡ð¼¡÷¸û. [அவர்களுள் இதற்கு விதிவிலக்காக ஒருசிறுபான்மையினர் இருக்கலாம். அவர்களின் சொல் அங்கே அம்பலம் ஏறமாட்டாத ஏழைப் பேச்சாகவே இருக்கிறது.]

þó¾ ¯ñ¨Á Òâ¡Áø «Å÷¸Ç¢ý ¾¡ûÀ¢ÊòÐò – பொதுவாழ்க்கையில் அவர்களுக்குத் தலைமையளித்துத் ¾Á¢ØìÌ ±¾¢Ã¢ðÎ; ÅøÄÊ ÅÆ측Îõ Á¡Éí ¦¸ð¼ò தமிழருக்கும், ¾Á¢ÆÃøÄ¡ò ¾Á¢Æ÷ìÌம் தமிழ்நலம் குறித்துச் சொல்லும் போது; À¡÷ôÀÉ÷ìÌ ÅÕõ §¸¡Àò¨¾Å¢¼, Á¢ì¸ô ¦ÀÕí§¸¡Àõ ¦¸¡ôÀÇ¢òÐì ¦¸¡ñÎ ÅÕ¸¢ÈÐ. வராமல் என்ன செய்யும்? தான் தமிழன் என்னும் வடிவம் தனக்குத் தெளிவாகத் தெரிந்திருந்தால் அப்படி வரவே வராது? மாறாக, அது ஆரியப் புலமாந்தர் சூழ்ச்சியின்மீது எதிர்ந்து திரும்பிப் பொங்கிக்கொண்டு வரும் - வரவேண்டும்! வருகிறதா இல்லையே! ஏன்?

     உண்மையான ¾Á¢Æ÷கூட, கருத்தியல் வகையில் ¾õ þÉò¨¾§Â ¾¡õ «ÊòÐ ¦¿¡Ú츢 «ôÒÈõ¾¡ý À¡÷ôÀÉâý À츧Á §À¡¸ ÓÊÔõ - §À¡ö «Åர்களின் ¾¢Á¢¨Ã அசைக்க முடியும் - «¼ì¸ ÓÊÔõ. இதுதான் நமது நடப்பு நிலைமை.

¯¼ýÀ¢Èó§¾ ¦¸¡øÖõ §¿¡ö¸Ç¡¸ ¿ÁÐ «Ãò¾ò¾¢ý «Ãò¾í¸§Ç þÕìÌõ§À¡Ð; «ô À¡÷ôÀÉì ¦¸¡ÎõÀ÷¸ÙìÌ §Å¦ÈýÉ À¡Ð¸¡ôÒ §ÅñÎõ? தமிழுக்கு மாறுசொல்லும் ஒருவனை, அவன் பிறப்புவழி ஆராய்ந்து பார்த்தால்தான் இந்த உண்மை புரியுமென்று பாவலரேறு பெருஞ்சித்திரனார் தெளிவுசெய்துள்ளார்.

அதாவது, அவனுக்கு உண்மையிலேயே தமிழ்தான் தாய்மொழியா என்று பிறப்பியல் காணப்பெறும் போது, தமிழ்நலத்திற்கு அவன் மாறுபடுவதற்குக் காரணம் அவன் தாய்மொழி வேறு என்ற உண்மை நமக்குப் புரியும்.

யாருக்கு எது தாய்மொழியாக இருந்தால் என்ன? யாருக்கும் அதனால் யாதொரு பாதகமும் இல்லை. ஆனால், தமிழ்த் தாய்மொழிக்குத் தீங்கு செய்யப் பிற தாய்மொழிக்காரர்கள் எண்ணங் கொள்ளும் போதுதான், நமக்கும் அவர்களுக்கும் இடையிலே வளர வேண்டிய உறவு, தளர்ந்து தாழ்ந்து ஒழிந்துபோகின்றது. ஏன், மோசமாகிடிம் நிலையும் பகை என்றாகிவிடுகின்றது என்பது நடப்பியல் உண்மை.

அவர்களுள் மீப்பெரும்பாலானவர்கள், முற்றிலும் வடமொழி மயமாகிவிட்ட மன நிலையில் இயங்கும் காரணத்தால், தமிழின் அனைத்துமொழித் தலைமை, மூல முதன்மை, தனித்தன்மை என்பவை அவர்களுக்கு விளங்குவதில்லை. திரிபு நிலையில் தோன்றி; ஒட்டுண்ணித்தனமாக இயங்கிக்கொண்டுள்ள தம் தாய்மொழியின் இயலாத் தனத்தைப் போலத்தான், தமிழுக்கும் வடமொழியின் உதவியில்லாமல் இயங்க முடியாத இயலாமை இருக்கும் என்று அவர்களின் மனம் எந்த ஆராய்ச்சியுமின்றிப் பார்த்ததைப் பார்த்தபடி, கேட்டதைக் கேட்டபடி நம்பி முடிவெடுத்துக்கொள்ளும் - கொள்கிறது.

கடைபோகச் சிந்துக்கும்போது, “ அதுபற்றி நமக்கென்ன கவலை? நாம் தமிழர், தமிழ்த்தாய் நம் தாய், அவள் அவர்களுக்குத் தாய் அல்லள், நாம் அவள் பெற்ற மக்கள். நம் தாயை நாம்தான் காத்துப் பேணிக்கொள்ள வேண்டும். பிறர் எப்படிக் காப்பர்? ஏன் காக்கவேண்டும்? “ என்றொரு தெளிவும் நமக்குள் உயிரின் ஆழத்திலே தானாகவே எழுகிறது.

  தமிழத் திரிபினத்தவருள், நம்மோடு உண்மையாகவே நன்கு இயைந்து யாதொரு வேறுபாடுமின்றி; மாறுபாடுமின்றி ஒன்றித்துவிட்ட ஒருசிலர் இதற்கு விதிவிலக்குகளாக இருக்கலாம். அவர்கள் அருந்தமிழே அன்னையெனக் கொண்டு அதற்காகவே தம் வாழ்க்கையை ஈந்துமிருக்கலாம். அத்தகையவர்களை மதித்துப் போற்றுவது நம் எல்லோர்க்கும் கடமை, பெருமை. ஆனால், அவர்களை வைத்து, அவர்கள் தோன்றி வந்த இனவழியினர் அத்தனைப் பேருமே அவர்களைப் போன்றவர்களே (தமிழுக்கு உற்றவர்களே) என்று எண்ணுவதும் எதிர்பார்ப்பதும் நம்புவதும் அறியாமை அல்லவா?

வணக்கத்துக்குரிய வீரமாமுனிவர், போப்பு, கால்டுவெல் போன்றோரைக் கொண்டு; மேலைநாட்டார் எல்லோரும் தமிழ்வளர்ப்போர் என்று எண்ண முடியுமா? தமிழைப் புகழ்ந்துவிட்டார்கள் என்பதற்காகத் தமிழ் மரபியலின் காவலர்களே அவர்கள்தான் என்று நினைப்பது சரியாகுமா?

யார் கையில் எதை ஒப்படைப்பது? யார் வீட்டில் யார் குடும்பம் நடத்துவது? விருந்தினருக்கும் குடும்ப உறுப்பினர்க்கும் உள்ள உரிமையும் உறவுமுறையும் ஒன்றா? இன்றுங்கூட விருந்தோம்பல் பண்பில் தமிழரைவிடச் சிறந்தவரில்லை எனலாம். தமிழரின் உள்ளுறவுக் கொள்கையைவிட வெளியுறவுக் கொள்கை மிக இனியது என்பது உலகறிந்த செய்தி.

தமிழர்கள் தம்முள் தம்மைப் பேணுவதைவிடத் தம் அயலாரை அன்னியமாகக் கருதாமல், அனன்னியமாகக் கருதிப் பேணுவதில் மிகத் தாராளச் சிந்தையுடையவர்கள். அதனால்தானே வந்தாரையெல்லாம் வாழவைக்கும் தமிழ்நாடு என்றொரு மெத்தப் பெரிய பேரும் நமக்கு இருக்கின்றது.

எனவே, விருந்தினர் எப்போதும் வரலாம் போகலாம் – எல்லாம் நன்றாக நடக்கட்டும். ஆனால், குடும்பத்தில் அவர்கள் உறுப்பினர்கள் ஆகமாட்டார்கள். அவர்களுக்கேயுரிய கண்ணியத்தோடு அவர்கள் நடந்துகொள்வார்கள் – நடந்துகொள்ள வேண்டும். நாமும் கண்ணியம் தெரிந்து அவர்களை மதித்து அன்போடும் பண்போடும் நடத்த வேண்டும்.

குடும்பத்துக்கு நண்பர்கள் இருக்கலாம். ஆனால், அவர்கள் குடும்பத்தில் தலையிடுவது இல்லை, கூடாது. குடும்பத்தின் மேல் அக்கறை இல்லாதவன் அல்லது அன்பில்லாதவன்தான் தனது குடும்பத்தைத் தவிக்கவிடுவான். அடுத்தவர் சொற்கேட்டுக் கேட்டு அதன்படியே நடப்பான். ஆனால், அவனுக்கோ தானே தன் குடும்பத்தை நடத்துவதாக மனத்துக்குள் ஒரு நினைப்பு!

அவரவர் உழைப்பிலும் உண்மையிலும் தன்மையிலும்தான் அவரவர் குடும்பம் நடைபெறுவது நன்றென்று உலகமே உணர்ந்து நடக்கும்போது, தமிழர்கள் மட்டும் பிறரிடத்தில் போய்த் தம் குடும்பத்தை நடத்துமாறு அதன் தலைமையையும் கடமையையும் பொறுப்பையும் ஒப்படைப்பது என்பது என்ன அறிவாக இருக்கும்? என்ன பண்பாக இருக்கும்?

இன்றளவும் ஆரிய வழிப்பட்டவர்களே அல்லது அதற்குக் கட்டுப்பட்டவர்களே தமிழ்நலன்களைத் தீர்மானிக்கின்றனர். தமிழ்வழிப்பட்ட உண்மையான தமிழறிஞர்கள் அங்கே தொடர்ந்து அதிகார வலத்தால் ஓரங்கட்டப்படுகின்றார்கள். பெரும்பான்மை, சிறுபான்மை எனப்படும் சூழ்ச்சிப் போக்கு சார்ந்த நிலையில் இவை மிகத் துணிகரமாகச் செய்யப்பட்டு வருகின்றன.

தமிழன் வீட்டில் ஆரியன் அதிகாரமா? அடக்குமுறையா? அடாவடித்தனமா? அதற்குத் தமிழன் வீட்டு – குடும்பத்திலிருந்தே ஆதரவா? அப்புறம் என்ன? ஆரியத்துக்கே எல்லாம் எடுபிடி, அடிப்பொடி. இதுதான் நமது நிலைமை!

þனி, இந்த உண்மையினை மூடி அமுக்குவ¾üÌ அறியாத தமிழர்களும், தமிழர் அல்லாதவர்களும் Á¢¸ ±Ç¢¾¡¸ô ÀÂýÀÎòÐõ ஆற்றல்சான்ற ¯½÷கரமான àñ¼ü¸ÕÅ¢ ‘Á¾õ – சமயம்’ ±ýÀ¾¡Ìõ. சமற்கிருதம் இல்லாமல் சமயமில்லை என்பதே அந்தக் கருத்தியலின் ஆணிவேர். ºÁü¸¢Õ¾õ þøÄ¡Áø சிவனியம் (சைவம்), மாலியம் (வைணவம்) முதலான ¾Á¢úîºÁÂí¸û þÂí¸¢ÅóÐûÇ ÅÃÄ¡Ú ¦¾Ã¢Â¡¾ «¨ÃÌ¨È «È¢Å¡Ç¢¸Ç¡ø ¯ñ¨Áò ¾Á¢úÓÂüº¢¸û இவ்வாறு ¦À¡í¸¢ô¦À¡í¸¢ Áí̸¢ýÈÉ.

±ýÉ ´Øí¸£ÉÁ¡¸ ¿¼ó¾¡Öõ ÀÚ¢ø¨Ä. ¬Ã¢Âô À¡÷ôÀÉ ¬¾¢ì¸ò¨¾ அறிவுத் துறைகளிலும், கலைத் துறைகளிலும், ஆன்மிகத் துறைகளிலும் ±¾¢÷측¾Å÷¸û ±ø§Ä¡Õõ ¯ò¾Á º£Ä÷¸û - ¯ò¾Á º£Ä¢¸û, இறையருட் செல்வர்கள். மாறாக, உண்மையாகவே ஞாயமான கரணியகருமியங்களையக் கொண்டு ±¾¢÷ôÀÅ÷¸û ±ÅḠþÕó¾¡Öõ, «Å÷¸û அனைவரும் ¸¼×¨Ç ¿õÀ¡¾Å÷¸û - «Ãì¸÷¸û - ´Ðì¸ò¾ì¸Å÷¸û. தமிழர் மதங்களின் தெய்விக முகமூடியை ஆரியர்கள் நன்றாகவே பயன்படுத்துகின்றார்கள்.

‘ஆரியப் பொல்லாங்கு எதிர்ப்பு’ என்பது கடவுள் எதிர்ப்பாகத் திரித்துவிடப் பட்டுள்ளது. இந்தக் கருத்துத் திரிப்பு ஆரியப் பார்ப்பனராலும் அவர்களின் அடிவருடித் திரியும் அடிமைத் தமிழப் பிறவிகளாலும் பெரிய அளவில் செய்யப்பட்டுவருகிறது. இனமொழி உண்மைக்கும் ஆன்மநெறிக்கும் நடுவே புகுந்து ‘துண்டாடும் சூழ்ச்சிப் போக்குகள்’ இன்றளவும் மிக நன்றாகவே நடக்கின்றன. இந்தச் சூழ்ச்சியினைக் கண்டு உணர்வதற்கு முகக்கண் மட்டும் போதாது; ஆழ்ந்த – கூர்த்த அறிவுக்கண் ஆகிய அகக்கண்ணும் தேவை.

அறிவறியாத பெரும்பான்மைப் பேதைத் தமிழரிடையே ஆரியக் கருத்துக்கு இணங்கிய ¾¢¨ÃôÀ¼ì Üò¾÷¸ÙìÌõ Üò¾¢Â÷¸ÙìÌõ º¼íÌ ¾ÅÈ¡¾ ÅçÅüÒ¸û ±ýÉ! Žì¸í¸û, Å¡úòиû ±ýÉ! அவர்களையே வாழ்க்கைக்கு எந்த நிலைக்குமான எடுத்துக்காட்டாகக் கொள்கின்ற – தமிழ்வடிவமாக நம்புகின்ற [படித்த - படிக்காத] மக்களின் குருட்டுத்தனம் என்ன! ¿ø¦Ä¡Øì¸ÓûÇ ±ÅÕõ þó¾ மடமைக்கும் ¦¸¡Î¨Áக்கும் ¯¼ýÀ¼Á¡ð¼¡÷¸û! «ôÀÊ ¯¼ýÀðÎô §À¡¸¢ýÈÅ÷¸Ç¢ý ¿øÄ ¾ý¨Á ±ýÀÐ ±ýÉ தன்மை? ±ôÀÊ? ±ýÛõ §¸ûÅ¢¸ÙìÌâÂÐ.

இவ்வளவுக்கும் நடுவிலும், ¾ü¸¡Äõ º¢È¢Ð Á¡üÈõ ¸¡ñ¸¢ÈÐ. þó¾ì ¸¡Ä Á¡üÈò¨¾ ¯ñ¨Áò ¾Á¢úÅøÄÅ÷¸û ÀìÌÅó ¦¾Ã¢óÐ பதந்தெரிந்து ÀÂýÀÎò¾¢ì ¦¸¡ûÅÐ Á¢¸Á¢¸ þýȢ¨Á¡¾¾¡Ìõ. §À÷ - Ò¸ú - Å¢ÇõÀÃõ ±ýÚûÇ ±¨¾Ô§Á ¦À¡ÕðÀÎò¾¡Áø þɦÁ¡Æ¢ ¿Äõ ´ý¨È§Â ¸Õоø §ÅñÎõ - ¸¼¨ÁÒâ¾ø §ÅñÎõ.

புரட்சிப் பாவேந்தர் அறிவுறுத்தியாங்கு, ‘¾£į́¼Â À¡÷ôÀÉâý ¬Ô¾í¸û þó¾¢ - ż¦º¡ø’ ±ýபவற்றோடு வடவெழுத்து (கிரந்த எழுத்து) என்பதையும் சேர்த்துக்கொள்ள வேண்டும். 

இக்காலத்தில் நாம் கண்டுவரும் விந்தையுள் வந்தை யாதென்றால், À¡§Åó¾÷ ¸ண்Î ¸¡ðθ¢ýÈ ¯ñ¨ÁìÌ ±¾¢Ã¡¸ þÕôÀÅ÷¸ûܼ, ÍõÁ¡ «Å÷¾õ ¦ÀÂâø þÂì¸õ ¿¼òи¢È¡÷¸û - «Å÷ ²ü¸¡¾ ¦ºÂø¸¨Ç «Å÷¾õ ¦ÀÂáø н¢óÐ ¦ºöЦ¸¡ñÎ; «¾¨Éò ¾Á¢úò ¦¾¡ñÎ ±ýÚ ¦Åð¸Á¢øÄ¡Áø ¦º¡øÄ¢ ÅÕ¸¢È¡÷¸û. þÐ §À¡ýÈ Á¡öÁ¡Äò §¾¡üÈí¸Ç¢ø º¢ì¸¢ì¦¸¡ûÇ¡Áø, ¦¾Ç¢Å¡¸ þÕóÐ ¦ºÂüÀΞüÌô À¡§Åó¾ò¨¾ ´ù¦Å¡Õ ¿¡Ùõ µ¾¢ ¯½÷óÐ ÅÕÅÐ ´ýÚ¾¡ý ÅƢ¡¸ þÕ츢ÈÐ.

‘ż¦º¡ø’ §ÅñÎõ ±ýÀ¾¡ø¾¡ý – வேண்டும் ±ýÀÅ÷¸Ç¡ø¾¡ý ‘ż¦ÅØòÐ’ ±ýÈ ´ýÚ  தமிழ்மொழியிலே ѨÆì¸ôÀθ¢ýÈ Åý¾¢½¢ôÒ¸û ¿¼ì¸¢ýÈÉ ±ýÀ¨¾ ÁÈ츧Åñ¼¡õ. பாவேந்தரின் ¾Á¢Æ¢Âì¸õ ´ýÚ §À¡Ðõ, ¾Á¢Æ÷தம் Ţξ¨ÄìÌ §ÅñÊ ±øÄ¡ò ¾¢ð¼í¸Ùõ «¾ý¸ñ «¼í¸¢ÔûÇÉ.

¯Æ×ÅøÄ ¯ÆÅÛìÌ Å¢òи¨Ç Å¢¨ÇÅ¢ì¸ò ¦¾Ã¢ÔÁøÄÅ¡? விதைநெல்லையும், வீட்டுக்கு வேண்டிய நெல்லையும், விற்பனைக்குள்ள நெல்லையும், நல்ல வாழ்வியல் அறிவுத்திறம் படைத்த உழவர்கள் நன்றாக அறிந்திருப்பர். அறியாத உழவர்கள்தான் எப்படியோ என்னவோ செய்துவிட்டு விதை நெல்லுக்கும் விதியற்று அலைந்துதிரிவர்.

´ýÚìÌõ ¯¾Å¡¾ ¯¾Å¡ì க¨Ã¸ÙìÌî ¦º¡òи¨Ç Å¢üÚò ¾¢ýÚò ¦¾¡¨Äì¸ ÁðΧÁ ¦¾Ã¢Ôõ? ¸¼Ä¢ø ã츢 ÓìÌÇ¢òÐ ÓòÐ츨Çì ¦¸¡ñÎÅóÐ ÓýÉ¡§Ä ¨Åò¾¡Öõ «Åü¨Èô ÀÂýÀÎòÐõ «È¢× ÀýÈ¢¸ÙìÌì ¸¢¨¼Â¡Ð ±ýÀÐ þ§ÂͦÀÕÁ¡ý «È¢×¨Ãò¾ À¡íÌ «øÄÅ¡?

°¼¸í¸Ç¢ø Å¢üÚô À¢¨ÆôÒ측¸ ¾Á¢úÅ¡öôÒò ¾Äí¸Ç¢ø§À¡ö ¯ð¸¡÷óЦ¸¡ñÎûÇ ÀÄ÷ìÌò ¾Á¢úÀüÈ¢ ´Õ ¸Å¨ÄÔõ þø¨Ä. ±ýÉ ¿¼ó¾¡Öõ ÅÕò¾§Á¢ø¨Ä. þÅ÷¸û ±ýÉ §ÅñÎÁ¡É¡Öõ ±ôÀÊ §ÅñÎÁ¡É¡Öõ ¦º¡øÅ¡÷¸Ç¡õ - ¦ºöÅ¡÷¸Ç¡õ «¨¾ôÀüÈ¢ ¡Õõ ´ýÚõ ¦º¡øÄìܼ¡¾¡õ - §¸ð¸ìܼ¡¾¡õ.